ای یگانه پناه هستی، تو را می‌خوانم، در این خلوتگه درد و امید، در این پیچ و خم راهی که خود برگزیده‌ام. بارها دست اتهامم سوی دیگران دراز شد، سوی شرایط بیرونی، سوی تقدیر بی‌رحم. اما تو، *ای مهربان‌ترین*، مرا آموختی که نیروی واقعی در من است، در دستان افکارم که هر دم انتخاب می‌کنم، در کانون توجهم، در احساسی که در هر لحظه می‌پرورانم، در باورهایی که در دل و ذهنم می‌نشانم.

امروز، با تمام وجود، این مسئولیت شیرین را می‌پذیرم. مسئولیت خلق زندگی‌ام، نه به اجبار، که با عشق. زیرا تا زمانی که باور داشتم دیگران و شرایط، زندگی‌ام را می‌سازند، خود را اسیر قفس ساخته‌ی وهم خویش دیدم. اما اکنون که می‌فهمم، من خالق زندگی خود هستم، قدرت می‌یابم، رها می‌شوم و سازنده می‌گردم.

ای پروردگار بی‌همتا، می‌دانم که دیگران می‌توانند رفتار کنند، حرف بزنند، قضاوت کنند؛ اما این منم که انتخاب می‌کنم چگونه واکنش نشان دهم. این منم که به وقایع، معنا می‌بخشم. این منم که از هر شرایطی، قربانی بیرون می‌آیم یا پیروز میدان.

—

چشمان بصیر و قلب شاکر

ای خدای عزیزم، به من چشمی عطا کن که به جای محدودیت‌ها، بر امکاناتم متمرکز شود. قلبی بده که به جای شکایت از شرایط، بر توانایی‌های درونم تکیه کند. پروردگار مهربانم، کمکم کن تا هر بار که می‌خواهم بگویم “شکستم خوردم، به خاطر فلان شخص یا اتفاق”، بایستم، نفسی عمیق بکشم و به خود یادآوری کنم: “نه! هیچ‌کس نمی‌تواند خالق شرایط زندگی من باشد مگر خودم. زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند به جای من فکر کند، احساس کند، انتخاب کند و معنای زندگی‌ام را بسازد.”

امروز دوباره انتخاب می‌کنم. انتخاب می‌کنم مسئول زندگی‌ام باشم. انتخاب می‌کنم که هر روز آگاهانه افکارم را برگزینم، احساساتم را مثبت نگه دارم و باورهایم را، چون باغبان مهربانی، هرس و مراقبت کنم.

—

پیوند ابدی با تو

ای خدای مهربانم، سپاسگزارم که مرا شبیه به خودت آفریدی، با قدرت خلق، قدرت آفرینش زندگی‌ام، قدرت شکل دادن به شرایط و اتفاقات. مهربانم، یادآورم باش که وقتی گله و شکایت می‌کنم، قدرت خلق‌کنندگی زندگی‌ام را زیر سوال می‌برم؛ اما وقتی مسئولیت خلق زندگی‌ام را با عشق می‌پذیرم، تبدیل می‌شوم به خالقی قدرتمند که می‌تواند زندگی‌اش را به شکلی که می‌خواهد، رقم بزند.

“من خالق زندگی خودم هستم و هیچ‌کس قدرتی برای خلق شرایط و اتفاقات زندگی من ندارد.”

ای خدای مهربانم، رابطه من با تو هرگز و تحت هیچ شرایطی قطع نمی‌شود. هیچ گناهی، هیچ اشتباهی، هیچ دور شدنی، هیچ غفلتی، حتی هیچ شک و تردیدی نمی‌تواند رابطه من و خداوند را قطع کند. تو همیشه همراه منی، خداوندا، همیشه از رگ گردن به من نزدیک‌تری. و من، چه بدانم چه ندانم، چه حس کنم و چه حس نکنم، و چه بخواهم و چه نخواهم، همیشه در آغوش تو هستم. اما تفاوت واقعی آنجا آشکار می‌شود که من بدانم و آگاه باشم، و مهم‌تر از همه، احساس کنم که همواره در آغوش تو هستم. آن وقت است که آن احساس اطمینان از همراهی تو، باعث می‌شود با ایمان قدم بردارم، با احساس اطمینان حرکت کنم، و در نتیجه، با ایجاد مومنتوم مثبت، در مسیر دریافت برکت‌های خداوند باشم.

—

رهایی از توهم تنهایی

ای مهربان‌ترین، هرگاه به لحظاتی فکر می‌کنم که احساس تنهایی کرده‌ام، می‌فهمم که آن فقط یک توهم ساخته‌ی ذهن من بوده است. تو همواره و در هر شرایطی در حال هدایت من هستی و این بزرگترین نعمتی است که می‌توانم هر روز برایش سپاسگزار باشم. پروردگار قدرتمندم، کمکم کن هر روز با تکرار این حقیقت، مومنتوم مثبتی بسازم که مرا از دام‌های ترس، ناامیدی و جدایی رها کند. هر بار که ذهنم خواست بگوید “تو تنها هستی”، بلند و با قدرت به خودم یادآوری کنم: “خداوند قادر، خداوند رزاق، خداوند وهاب و خداوند هدایتگر، همواره همراه من و حمایتگر من است.”

ای پناه همیشگی‌ام، برای این رابطه ابدی، برای این پیوند مقدس، برای این عشق بی‌قید و شرط از تو سپاسگزارم. امروز قلبم را به سوی تو باز نگه می‌دارم و می‌دانم که همین باز کردن قلب کافیست تا آرامش، قدرت و هدایت تو را دریافت کنم.

—

شروع از همین لحظه

ای خدای مهربانم، سپاسگزارم که به من یادآوری می‌کنی همه چیز برای حرکت و رشد من همین الان فراهم است. خدای عزیزم، امروز می‌فهمم که منتظر “روز موعود” بودن و بهانه آوردن، مرا در چرخه‌ی بی‌پایان سکوت و ناامیدی نگه می‌دارد. تو مرا با قدرتی بی‌نظیر آفریدی که حتی از دل همین وضعیت، همین امکانات، همین موقعیت، می‌توانم پیش بروم و رشد کنم.

ای خالق دانای من، امروز با قلبی پر از سپاسگزاری به اطرافم نگاه می‌کنم و می‌گویم:

• چشم‌هایم، دست‌هایم، ذهنم، استعدادهایم
• فرصت‌های اطرافم، آدم‌هایی که می‌شناسم
• حتی چالش‌ها و مسائلی که با آن‌ها روبرو هستم

همه و همه منابعی هستند که می‌توانند مرا به جلو ببرند. تو همه ابزار لازم را به من داده‌ای، فقط کافیست ببینم، باور کنم و حرکت کنم.

پروردگار مهربانم، کمکم کن که دست از مقایسه بردارم. یادآورم باش که من نیاز ندارم چیزی داشته باشم که دیگران دارند. من نیاز ندارم جای دیگری باشم که دیگران هستند. من همین حالا با همین داشته‌هایم، با همین شرایطی که دارم، می‌توانم پیشرفت کنم.

پروردگار مهربانم، به من چشمی بده که به جای کمبودها، داشته‌هایم را ببینم. به من قلبی بده که به جای حسرت خوردن برای آنچه ندارم، برای نعمت‌هایی که دارم سپاسگزار باشم. به من روحی بده که باور کند اگر چیزی لازم باشد، به موقع خودش می‌آید؛ اما آنچه الان دارم برای حرکت امروز من کافیست.

امروز تصمیم می‌گیرم که دیگر منتظر فردا، هفته‌ی بعد، ماه آینده یا سال دیگر نباشم. امروز تصمیم می‌گیرم که از همین جا شروع کنم. هر گامی، حتی کوچکترین قدم، حتی ساده‌ترین کار، حتی کوچکترین تغییر، حتی کوتاه‌ترین فکر مثبت، حتی یک انتخاب کوچک، می‌تواند مرا در مسیر پیشرفت قرار دهد.

پروردگار مهربانم، به من شجاعت بده که دیگر خود را پشت جمله‌هایی مثل “نمی‌توانم چون هنوز فلان چیز را ندارم” پنهان نکنم. به من یاد بده که هیچ چیز را دست کم نگیرم؛ نه زمانم را، نه انرژی‌ام را، نه استعدادم را، نه منابع کوچکی که در اختیار دارم را. تو به اندازه‌ی کافی به من داده‌ای، حالا نوبت من است که حرکت کنم.

خداوندا، امروز انتخاب می‌کنم که به جای انتظار و توقف، به جای مقایسه و شکایت، از همین لحظه و با همین امکانات پیش بروم و آینده‌ی زیبایم را خلق کنم. من ابزار و شرایط لازم برای پیشرفت را دارم. من از هر جایی که هستم می‌توانم قدم بردارم و تو، ای پروردگار عزیزم، هرگاه مرا ۱۰ برابر برکت می‌دهی. امروز با صدای رسا و قلبی مطمئن می‌گویم: “من همین الان، همینجا تمام شرایط و امکانات لازم برای پیشرفت را دارم و من با هدایت و عشق تو همین امروز حرکت می‌کنم.”

—

بازنویسی داستان زندگی

پروردگار قدرتمندم، امروز با شجاعت این واقعیت را می‌پذیرم که این من بودم که با اندیشه‌ها، باورها، ترس‌ها، امیدها، اشتیاق‌ها و احساساتم، دنیای امروز خودم را ساختم؛ و این من هستم که با افکار و احساسات همین لحظه‌ام، دنیای فردایم را می‌سازم.

خدای مهربانم، سپاسگزارم که مرا به این درجه از آگاهی رساندی. به من فهماندی که قربانی تقدیر، شانس یا اتفاقات بیرونی نیستم، بلکه خالق سرنوشت خودم هستم. همه‌ی آنچه امروز در زندگی‌ام می‌بینم، ثمره‌ی بذرهایی است که دیروز و روزهای قبل کاشتم؛ و همه‌ی آنچه فرداها در زندگی‌ام رخ خواهد داد، از همین بذرهایی که امروز می‌کارم سر بر خواهد آورد.

پروردگار مهربانم، یادآورم باش که بدانم حتی اگر امروز از موقعیت‌ها و نتایج زندگی‌ام کاملاً راضی نباشم، این فقط داستان گذشته‌ی من است. من امروز این قدرت را دارم که داستان فردایم را بازنویسی کنم، مسیر آینده‌ام را تغییر بدهم و زندگی دلخواهم را با افکار و احساسات تازه‌ای که همین امروز برمی‌گزینم، شکل بدهم.

خدای مهربانم، کمکم کن هر بار که ذهنم به سمت نگرانی‌ها و ترس‌ها می‌رود، بایستم و با صدای آرام و مطمئن بگویم: “آیا من می‌خواهم این فکر، خالق فردایم باشد؟” و اگر پاسخ منفی بود، هدایتم کن که با اقتدار آن فکر را رها کنم و اندیشه‌ی بهتر و زیباتری را جایگزینش کنم.

—

در مدار شادی و آرامش

ای خدای مهربانم، کمکم کن که هر روز با انتخاب افکاری که به من احساس بهتری می‌دهند، فرکانس وجودم را بالا ببرم. یادآورم باش که رنجش‌ها، خشم‌ها، حسادت‌ها و ناامیدی‌ها فقط مرا در مدار گذشته نگه می‌دارند؛ اما ایمان، عشق، امید، سپاسگزاری و شجاعت، مرا به سمت آینده‌ای زیبا و فوق‌العاده سوق می‌دهد. امروز انتخاب می‌کنم که گذشته‌ام را ببخشم، خودم را ببخشم، آدم‌هایی که مرا رنجاندند ببخشم و سبک و آزاد شوم تا بتوانم با افکار و احساساتی نو، فردایی نو بیافرینم.

“اگر امروز شادی را انتخاب کنم، فردای من رنگ شادی خواهد داشت. اگر امروز آرامش را انتخاب کنم، فردای من رنگ آرامش خواهد داشت. اگر امروز عشق را انتخاب کنم، فردای من با عشق زنده خواهد شد.”

خدایا، به من قوت قلب بده که در روزهایی که نتیجه‌ها هنوز نیامده‌اند، صبور بمانم و با ایمان به کاشتن بذر آرامش، شادی و عشق ادامه دهم تا در آینده نزدیک، گلستانی از خوشبختی و برکت خداوند دریافت کنم.

—

جریان هدایت الهی

خدای مهربانم، امروز می‌فهمم که شرایط فعلی، آنچه که الان تجربه می‌کنم، فقط شرایطی موقتی است. تو، ای پروردگار بزرگم، در پشت صحنه مشغول چیدمان هزاران جزئیاتی هستی که خواسته‌ها و دعاهای من را به شکلی عالی به دستم برسانی؛ اما فقط یک شرط دارد: من نباید فریب ظاهر امروز را بخورم. من نباید بگویم “همین است که هست”، زیرا وقتی باور کنم همین است و همیشه همین خواهد ماند، من با این باورم، راه را در خلق یک زندگی زیباتر می‌بندم.

ای خداوند علیم، به من آگاهی بده که به جای باور کردن شرایط فعلی، با اشتیاق به درونم بنگرم و بگویم: “همه چیز در حال بهبود است.” و من با نگه داشتن این باور، با شادی، با آرامش و با افکار قدرتمندکننده، آینده‌ام را خلق کنم.

ای مهربان‌ترین، یادآورم باش که اگر امروز در وضعیتی هستم که چندان مطابق میل من نیست، این فقط بخشی از یک فرایند بزرگتر است. بگذار ذهنم را آرام کنم و بگویم: “این شرایط ثابت و دائمی نیست. هیچ چیزی در این جهان ثابت نیست. فقط کافیست قلبم را باز نگه دارم، انرژی مثبت و ایمانم را زنده نگه دارم و باور کنم که خواسته‌هایم در حال حرکت به سمت من هستند، حتی اگر در ظاهر آن‌ها را نبینم.”

ای پروردگارم، من انتخاب می‌کنم که به جای ناله و شکایت از آنچه هست، سپاسگزار نعمت‌هایی که در حال ورود به زندگی‌ام هستند باشم.

—

اعتماد به نقشه تو

ای خدای وهابم، سپاسگزارم که به من یاد دادی نیروی اصلی خلق و آفرینش در دانستن همه جزئیات مسیر نیست، بلکه در داشتن ایمان به هدایت توست. امروز می‌فهمم که ذهن محدود من نمی‌تواند همه راه‌ها و پل‌هایی که به سمت خواسته‌هایم می‌روند را پیشاپیش بداند. من نیازی ندارم تمام نقشه را از ابتدا ببینم. من فقط باید همین قدر بدانم که تو راه را می‌دانی و قدم بعدی را دقیق و در لحظه مناسب به من نشان می‌دهی.

ای خداوند حکیم، یادآورم باش که هر بار ذهنم سرشار از نگرانی می‌شود و مدام می‌پرسد “چطور؟ چطور قرار است به آرزویم برسم؟”، با آرامشی عمیق و با ایمانی مطمئن به خودم بگویم: “لازم نیست همه چگونگی‌ها را بدانم. لازم نیست همه پل‌ها را ببینم. فقط کافیست همین امروز، همین حالا آماده باشم برای شنیدن راهنمایی بعدی و وقتی قدم بعدی ظاهر شد، با اعتماد آن قدم را بردارم.”

خدای مهربانم، کمکم کن که در سکوت، نشانه‌هایت را بهتر بشنوم. کمکم کن چشم دلم باز باشد و ببیند که هدایتت گاهی در یک حرف یک دوست است، گاهی در یک ایده ناگهانی، گاهی در اتفاقی ساده، گاهی حتی در یک مانع یا تأخیر.

ای پروردگار هدایتگر من، امروز انتخاب می‌کنم که بیشتر اعتماد کنم، بیشتر تسلیم شوم و بیشتر به جریان الهی اجازه بدهم تا مرا پیش ببرد. من فقط وظیفه دارم که دقیقاً بدانم که چه آرزوها و خواسته‌هایی دارم و آن‌ها را در دل و ذهنم روشن نگه دارم. چگونگی کار توست. زمان‌بندی کار توست. هماهنگی و ترتیب چیدن وقایع کار توست؛ و من فقط باید آرام و آماده باشم.

خدای مهربانم، کمکم کن که هر بار که ذهنم درگیر می‌شود، هر بار که می‌خواهد همه مسائل احتمالی آینده را پیشاپیش حل کند، به خود یادآوری کنم: “من نیازی ندارم نقشه کامل را ببینم. من فقط باید در لحظه حال بمانم، به تو گوش دهم و همان قدمی را که امروز به من نشان می‌دهی، بردارم.”

امروز می‌فهمم که مسیر رسیدن به رویاهایم مرحله به مرحله، پله به پله، در زمان درست به من نمایان می‌شود؛ و اگر ذهنم را با نگرانی‌های اضافه پر نکنم، اگر قلبم را با ترس‌ها و دودلی‌ها مسدود نکنم، آن وقت می‌توانم با وضوح صدای راهنمایی تو را بشنوم.

خدایا، امروز انتخاب می‌کنم که آرام باشم. انتخاب می‌کنم که مشتاق و آماده باشم. انتخاب می‌کنم که با قلبی باز و ذهنی آرام، هر قدمی که امروز نشانم می‌دهی را بردارم، حتی اگر قدم‌های بعدی را هنوز درک نکرده باشم.

—

رهایی از بند ذهن

ای پروردگار قدرتمندم، امروز می‌فهمم که چقدر ذهنم بارها و بارها درگیر چیزهایی می‌شود که در نهایت هیچ ارزشی ندارد. دلتنگی‌ها، دلخوری‌ها، نگرانی‌ها، حسادت‌ها، ترس‌ها، ناامیدی‌ها، قضاوت‌ها؛ همه شان مثل تکه‌های ابری هستند که می‌آیند و می‌روند. اما من گاهی آنقدر به آن‌ها می‌چسبم، آنقدر بزرگشان می‌کنم که فراموش کنم زیر این همه ابر، خورشید همیشه درخشان حضور تو می‌تابد.

خدای مهربانم، امروز می‌خواهم به خودم یادآوری کنم که روزی، لحظه‌ای خواهد آمد که به پایان زندگی‌ام نزدیک می‌شوم و به عقب نگاه می‌کنم. در آن لحظه چه چیزی برایم مهم خواهد بود؟ آیا این مسئله که الان ذهنم را پر کرده و شب‌هایم را بی‌خواب کرده، واقعاً ارزش ناراحتی را دارد؟ آیا این موضوعی که امروز برایش مضطربم، فردا، ماه بعد یا سال آینده هنوز مهم خواهد بود؟

ای خدای آگاهم، کمکم کن که همه لحظات را از دیدگاه تو ببینم. یادآورم باش که زندگی کوتاه‌تر از آن است که بخواهم ذهنم را با نگرانی‌ها و دلخوری‌های کوچک پر کنم.

ای پروردگار مهربانم، هر بار که ذهنم شلوغ می‌شود، هر بار که کوچکترین اتفاق مرا آشفته می‌کند، یادم بده از خودم بپرسم: “آیا این موضوع در لحظه‌ی مرگ من هنوز اهمیت خواهد داشت؟” و اگر پاسخ “نه” بود، کمکم کن با لبخند، با آرامش آن را رها کنم. کمکم کن با خونسردی بگویم: “این اتفاق ارزش گرفتن آرامشم را ندارد، ارزش بستن قلبم را ندارد، ارزش دور شدن از نور و هدایت خداوند را ندارد.”

خدای مهربانم، کمکم کن هر روز شفاف‌تر ببینم، سبک‌تر زندگی کنم، کمتر بترسم، کمتر قضاوت کنم، کمتر برنجم و هر آنچه که گذراست، هر آنچه که فقط تله‌ی ذهن است، هر آنچه که فقط بازی نفس است و هر آنچه که فقط سنگینی بیهوده است، از دوشم بردارم و رهایش کنم.

“آیا این چیزی که مرا ناراحت کرده در لحظه مرگم مهم خواهد بود؟ اگر نه، پس همین حالا رهایش کنم. همین حالا می‌بخشم. همین حالا آرام می‌گیرم و دوباره به سمت نور، عشق و آرامش خداوند باز می‌گردم.”

ای خدای جاودانه، سپاسگزارم که مرا از چنگال ذهن آزاد می‌کنی. سپاسگزارم که یادم می‌دهی چه چیزی واقعاً مهم است و چه چیزی فقط سایه‌ی گذراست؛ و سپاسگزارم که هر بار که به این سوال فکر می‌کنم، مومنتوم مثبت ایمان، عشق و آرامش در زندگی‌ام تقویت می‌شود.

—

قدرت خلق واقعیت

ای خدای آگاه و مهربانم، ای آنکه مرا از نوری الهی آفریدی و مرا به قدرتی بی‌نظیر مجهز کردی، امروز قلبم را می‌گشایم و این حقیقت شگفت‌انگیز را در ژرف‌ترین لایه‌های ذهن و روحم حک می‌کنم: افکار و احساسات من قدرت خلق واقعیت زندگی‌ام را دارند. پس مسئولانه آن‌ها را انتخاب می‌کنم. من هر روز و هر لحظه سازنده‌ی دنیایم هستم. هیچ فکر و احساسی بی‌اثر نیست. هر اندیشه‌ای که از ذهنم عبور می‌کند، هر احساسی که در قلبم پرورش می‌دهم، انرژی و قدرتی دارد که واقعیت بیرونی مرا بسازد و مسیر زندگی‌ام را شکل دهد.

خدایا، سپاسگزارم که این قدرت بی‌نظیر را در وجودم نهادی. من هر روز، حتی بدون اینکه خودم بفهمم، با افکار و باورهایم در حال کاشتن بذر اتفاقات آینده هستم؛ و دنیایی که در حال حاضر در اطرافم می‌بینم، همان برداشت بذرهایی است که روزها و هفته‌ها و ماه‌های پیش کاشتم.

خدای مهربانم، کمکم کن که با این آگاهی قدم بردارم که هر فکر من مهم است، هر احساس من مهم است، هر تصویری که در ذهنم نگه می‌دارم، هر احساسی که به آن مجال رشد می‌دهم، همان نیروییست که فردا و فرداهایم را می‌سازد. امروز می‌دانم که دیگر نمی‌توانم بهانه بیاورم، نمی‌توانم بگویم زندگی‌ام فقط حاصل شانس، تصادف یا شرایط بیرونی است. امروز با شجاعت این مسئولیت را می‌پذیرم. من خالق جهان خودم هستم، چون افکار و احساساتم انرژی خالصی هستند که با فرکانسشان افراد، موقعیت‌ها، اتفاقات و نتایج را به زندگی‌ام جذب می‌کنند.

خدای بزرگم، به من کمک کن که هر بار افکاری تاریک و احساساتی منفی به سراغم می‌آیند، بایستم، نفسی عمیق بکشم و با آگاهی انتخاب کنم: “آیا می‌خواهم این فکر را نگه دارم؟ آیا می‌خواهم این احساس را پرورش دهم؟ آیا این فکر و این احساس جهان دلخواهم را می‌سازد یا مرا به سمت دنیایی می‌برد که نمی‌خواهم در آن باشم؟”

خداوندا، کمکم کن ذهنم را مثل باغبانی دلسوز و هوشیار مراقبت کنم. بگذار هر روز افکاری را انتخاب کنم که بذر امید، شادی، موفقیت، عشق، آرامش و ایمان می‌کارند. بگذار احساساتی را در دل نگه دارم که روحم را به سمت نور می‌برند، نه به سمت ترس و تاریکی.

امروز انتخاب می‌کنم که قربانی افکار منفی‌ام نباشم. امروز انتخاب می‌کنم که برده‌ی احساسات واکنشی‌ام نباشم. امروز انتخاب می‌کنم که خالق باشکوه زندگی‌ام باشم؛ کسی که با هر اندیشه و احساس، به سمت زندگی دلخواهش می‌سازد.

خدایا، امروز این حقیقت را تکرار می‌کنم: افکار و احساسات من قدرت خلق زندگی‌ام را دارند. پس مسئولانه، عاشقانه و با ایمان آن‌ها را انتخاب می‌کنم و با هر انتخاب آگاهانه، دری تازه از نور، هدایت، موفقیت و عشق در زندگی‌ام گشوده می‌شود.

خدای مهربانم، سپاسگزارم برای این قدرت، برای این آگاهی، برای این فرصت که هر روز می‌توانم آینده‌ام را به شکل دلخواهم رقم بزنم.