به دقت به موهبت‌هایی اندیشه کن که در حال حاضر داری و هر فردی هم مقدار بسیار زیادی از آنها را دارد و هرگز درباره‌ی بدشانسی‌هایی میندیش که در زندگیِ همه کس یافت می‌شود.

چارلز دیکنز (۱۸۱۲-۱۸۷۰) – نویسنده

در ابتدای کار با این تمرین‌ها باید چند روز اول را به صورت پشت سر هم برای بدل شدن قدرشناسی به یک عادت تمرکز کنید. هر چیزی که شما را نسبت به قدرشناس بودن تشویق و ترغیب می‌کند، به شما یاری می‌دهد تا زندگی‌تان را به طلا تبدیل کنید و این به درستی همان چیزی است که این تمرین شما را برای آن آماده می‌کند.

در روز دوم، ما باید از مرحله‌ی «فهمیدن» (که در روز اول بود) به مرحله‌ی «ساختن عادت» حرکت کنیم.

راهنمای عملی دستیابی به فراوانی روز دوم:

تبدیل قدرشناسی به یک «عادت زیستی»

۱. چشم‌انداز جدید:

فراتر از بدشانسی‌ها یکی از بزرگترین تله‌های ذهنی انسان، مقایسه‌ی «بخش‌های خوب زندگی خود» با «بخش‌های بد زندگی دیگران» است. ما وقتی به بدشانسی‌های دیگران فکر می‌کنیم، یا وقتی خودمان را با کسانی مقایسه می‌کنیم که ظاهر زندگی‌شان بهتر است، دچار سوءتفاهم بزرگی می‌شویم.

چارلز دیکنز (نویسنده بزرگ) می‌گوید:  «به دقت به موهبت‌هایی اندیشه کن که در حال حاضر داری و هر فردی هم مقدار بسیار زیادی از آن‌ها را دارد؛ و هرگز درباره‌ی بدشانسی‌هایی که در زندگی همه‌ کس یافت می‌شود، فکر نکن.»

پیام پنهان: هر انسانی، فارغ از جایگاه اجتماعی یا مادی‌اش، دارای مجموعه‌ای از موهبت‌های ذاتی (مانند نفس کشیدن، توانایی درک زیبایی، داشتن یک خاطره‌ی شیرین و غیره) است. وقتی بر آنچه «همه دارند» و «تو هم داری» تمرکز کنی، از جنگ مقایسه‌ها خارج می‌شوی و وارد قلمرو آرامش می‌شوی.

۲. اصل تکرار:

از «تمرین» تا «عادت» شاید بپرسی: «چرا باید این کار را چندین روز پشت سر هم انجام دهم؟» پاسخ در سیستم عصبی ما نهفته است. در روزهای ابتدایی، قدرشناسی برای تو یک «کار» یا یک «تمرین» است که باید برای آن تلاش کنی. اما هدف ما این نیست که فقط تمرین کنیم؛ هدف ما این است که «قدرشناس بودن» را به بخشی از هویت و شخصیت خود تبدیل کنیم.

مرحله‌ی اول (تمرین): شما آگاهانه ذهن خود را مجبور می‌کنید به سمت مثبت‌ها برود (این کار در ابتدا انرژی‌بر است).

مرحله‌ی دوم (عادت): ذهن شما یاد می‌گیرد که به طور خودکار زیبایی‌ها را شناسایی کند (این کار آسان و لذت‌بخش می‌شود).

مرحله‌ی سوم (عادت زیستی): دیگر نیاز به تمرین ندارید؛ چون حالا شما به فردی تبدیل شده‌اید که جهان را از دریچه‌ی فراوانی می‌بیند.

۳. استراتژی «تبدیل زندگی به طلا»:

هدف نهایی این تمرینات، تنها خوشحال شدن نیست؛ هدف، «تراکم انرژی مثبت» است. وقتی قدرشناسی را به یک عادت تبدیل کنی، تو در واقع داری فرکانس زندگی‌ات را تغییر می‌دهی. این تغییر فرکانس، همان چیزی است که باعث می‌شود اتفاقات، افراد و فرصت‌های طلایی، به سمت تو جذب شوند. هر عاملی که امروز تو را به سمت شکرگزاری ترغیب می‌کند (یک آهنگ زیبا، یک جمله الهام‌بخش، یا حتی یک لحظه‌ی سکوت)، مانند یک سوخت برای موتور معجزه‌ی تو عمل می‌کند. از آن‌ها استفاده کن!

دستورالعمل عملی امروز (روز دوم):

1. تداوم لیست: فهرست ۱۰تاییِ دیروز را با دقت بیشتری مرور کن. اگر امروز احساس کردی فهرستی که نوشته‌ای «تکراری» شده، سعی کن امروز ۵ مورد جدید و بسیار کوچک را به آن اضافه کنی.

2. تکنیک «بزرگ‌نمایی موهبت»: امروز هر بار که یکی از نعمات فهرستت را به یاد آوردی، برای ۳ ثانیه بیشتر روی حس خوب آن تمرکز کن. (مثلاً اگر بابت سلامتی شکر می‌گویی، لحظه‌ای روی راحتی حرکت دستانت تمرکز کن).

3. پرهیز از مقایسه: هرگاه ذهنت به سمت «ای کاش من هم مثل فلان کس بودم» یا «فلانی چقدر بدشانس است» رفت، فورا با جمله‌ی زیر آن را متوقف کن: «من بر روی گنجینه‌ی خودم تمرکز می‌کنم.»