سلامتی بزرگترین ثروت است.

ویرژیل، شاعر روم باستان (۱۹-۷۰ پیش از میلاد)

سلامتی گرانبهاترین موهبت در زندگیِ انسان‌هاست و همواره سلامتیِ خود را بیش از هر چیز دیگری مهیا و تضمین شده می‌دانیم. برای بسیاری از ما، سلامتی‌مان تنها زمانی مهم است که آن را ازدست می‌دهیم. آنگاه به این واقعیت پی می‌بریم که بدون سلامتی، هیچ چیز نداریم.

روز چهارم: سلامتی؛ پادشاهی در لباس پنهان

۱. پارادوکس سلامتی: ثروتی که دیده نمی‌شود
«سلامتی گرانبهاترین موهبت است». اما چرا ما آن را نادیده می‌گیریم؟ چون سلامتی مانند «اکسیژن» است؛ تا زمانی که هست، حضورش را حس نمی‌کنی، اما به محض کم شدنش، تمام توجه و تمام دنیایت تنها بر محور آن می‌چرخد.

ثروت پنهان: یک انسان سالم، هزار آرزو دارد، اما یک انسان بیمار، تنها یک آرزو دارد.
بستر تمام تجربه‌ها: بدون سلامتی، نه می‌توان از هنر لذت برد، نه از سفر ، نه از روابط صمیمانه و نه حتی از ثروت مالی. سلامتی، ظرفی است که تمام نعمات دیگر در آن ریخته می‌شوند. اگر ظرف شکسته باشد، هیچ نعمتی در آن باقی نمی‌ماند.

۲. تله‌ی «فراموشی نعمت»
بزرگترین دشمن فرکانس فراوانی در این زمینه، «بی‌توجهی به وضعیت موجود» است. ما عادت کرده‌ایم که:
وقتی درد نداریم، یعنی سالم هستیم.
وقتی تنفس می‌کنیم، به کیفیت این تنفس فکر نمی‌کنیم.
وقتی راه می‌رویم، از قدرت عضلات و سیستم عصبی‌مان شکرگزاری نمی‌کنیم.

این «بی‌توجهی»، باعث می‌شود فرکانس ما از سطح «سپاسگزاری» به سطح «گرفتاری» سقوط کند.

۳. نگاه نو: از «نبود بیماری» به «حضور حیات»
امروز می‌خواهیم پارادایم را تغییر دهیم. هدف ما این نیست که بگوییم «خدا را شکر که مریض نیستم»، بلکه هدف این است که بگوییم: «خدا را شکر که این بدن شگفت‌انگیز، در حالِ کار کردن برای من است.»

تمرین عملی امروز (روز چهارم):

امروز قرار است با بدنت، مثل یک «میهمان عزیز» یا یک «معبد مقدس» رفتار کنی.

1. مراسم شکرگزاری سلولی:
امروز به جای لیست کردن اشیاء، از اجزای وجودت نام ببر. در دفترچه‌ات بنویس:
«سپاسگزارم از چشمانی که جهان را می‌بینند.»
«سپاسگزارم از قلبم که بدون مکافهه و خستگی، در هر ثانیه تپش ایجاد می‌کند.»
«سپاسگزارم از ریه‌هایم که هدیه‌ی حیات (اکسیژن) را به خون من می‌رسانند.»
«سپاسگزارم از مغزم که این لحظه در حالِ درک این کلمات است.»
(این کار باعث می‌شود از حالت ذهنی به حالت حسی و بدنی منتقل شوی.)

2. آگاهی بدنی:
در بخشی از روز، برای ۵ دقیقه در سکوت بنشین. تمام توجهت را به بدنت بیاور. از نوک انگشتان پا شروع کن و تا بالای سرت را مرور کن. هر بخشی که احساس آرامش یا قدرت می‌کند، در ذهن خود به آن لبخند بزن و بگو: «ممنونم که هستی.»

3. تغذیه به نیت شکرگزاری:
امروز هر چیزی که می‌خوری یا می‌نوشی (حتی یک لیوان آب)، را با آگاهی کامل مصرف کن. به این فکر کن که این ماده، قرار است سوخت این ماشینِ شگفت‌انگیز شود. به جای خوردنِ سریع، از «کیفیت حیات» در هر لقمه شکرگزاری کن.

یادداشت مسافر:
«سلامتی، تنها ثروتی است که بدون آن، هیچ چیز، معنا ندارد.»