معجزه با طبیعت در تضاد نیست، فقط با شناخت ما از طبیعت در تضاد است.

سن اگوستین (۳۵۴ – ۴۳۰) عالم الهیات و کشیش کاتولیک

ما باید بیشتر وقت‌ها احساس سلامتی، پر انرژی بودن و شادمانی داشته باشیم زیرا به این صورت است که می‌توانیم به امتیاز و شایستگی خود برای سلامتی کامل دست یابیم. واقعیت این است که خیلی کسان متأسفانه این احساس را ندارند. بسیاری با بیماری، مشکلاتی در ساختار بدنی یا مشکلات روانی و افسردگی دست و پنجه نرم می‌کنند که تمامی این‌ها به معنای برخوردار نبودن از سلامت کامل است.

روز شانزدهم: بیولوژی سپاسگزاری؛ چگونه با ارتعاش سلامت، معجزه در سلول‌ها خلق کنیم؟

۱. بدن: معبد زنده‌ انرژی

بدنِ ما، تنها یک کالبد گوشتی نیست؛ بلکه یک «شبکه‌ پیچیده‌ الکترومغناطیسی» است. هر سلول تو، با یک فرکانس خاص در حال نوسان است. بیماری و افسردگی، در واقع «ناهماهنگی فرکانسی» هستند. سپاسگزاری، همان «تُن تنظیم‌کننده‌ای» است که این ناهماهنگی را به هماهنگی و موسیقی تبدیل می‌کند.

۲. تله‌ «تمرکز بر نقص»

بزرگترین دشمن سلامتی، تمرکز مداوم بر «جایی که درد می‌کند» است. وقتی تمام توجهت را روی درد می‌گذاری، جریان انرژی به آن نقطه متمرکز می‌شود و سطحِ التهاب و تنش را بالا می‌برد. ما امروز یاد می‌گیریم که چگونه «توجه» خود را از «درد» به سمت «قدرت حیات» هدایت کنیم.

۳. قانون «پیش‌فرض شایستگی»

ما باید احساس شایستگی برای سلامتی را داشته باشیم. سپاسگزاری پیش‌دستانه برای سلامتی، یعنی پذیرفتنِ این حقیقت که: «من ذاتا، یک موجود سالم و نیرومند هستم، حتی اگر در این لحظه با چالشی روبرو باشم.»

تمرینِ عملی امروز (روز شانزدهم):

امروز قرار است «زیست‌شناسی خود» را از طریق کلمات، بازسازی کنیم.

1. تمرین «سپاسگزاری سلولی» :

به جای اینکه روی دردی که داری تمرکز کنی، روی «توانایی بقای» بدنت تمرکز کن. به قلب خود بگو: «سپاسگزارم که بدونِ توقف و بدونِ دستور من، در هر ثانیه برای من می‌تپی.» به ریه‌هایت بگو: «سپاسگزارم که زندگی را در هر نفس به من هدیه می‌دهی.» به سیستم ایمنی‌ات بگو: «سپاسگزارم که شبانه‌روز مرا محافظت می‌کنی.»

2. تغییر زبان بدن :

امروز، در تمام گفتگوها و حتی در گفتگو با خودت، از واژه‌هایی استفاده کن که «نشاط» و «قدرت» را القا می‌کنند. به جای گفتن «خسته‌ام» یا «بد حالم»، بگو: «در حالِ بازسازی انرژی‌هایم هستم» یا «سپاسگزارم که بدنم در حالِ یادگیری و ترمیم است.»

3. آیین «نورافشانی در ناحیه درد»:

اگر ناحیه‌ای از بدنت درد می‌کند یا احساس بی‌حالی می‌کنی، به جای سرزنش آن بخش، بر روی آن قرار بگیر. چشمانت را ببند، نفس عمیق بکش و تصور کن یک نور طلایی و گرم از طریق سپاسگزاری تو، به آن نقطه جریان می‌یابد. به آن بخش بگو: «سپاسگزارم که به من هشدار می‌دهی تا بیشتر مراقب تو باشم؛ من تو را می‌بینم و تو را دوست دارم.»

یادداشت مسافر:

«سلامتی، نتیجه‌ جنگیدن با بیماری نیست؛ بلکه نتیجه‌ آشتی با زندگی و سپاسگزاری برای جریان حیات در رگ‌های توست.»