روز بیست و چهارم : نیروی شگفت انگیز قدرشناسی
آیا به این فکر کرده اید که نیرویی داشته باشید تا با استفاده از آن بتوانید به افرادی که دوستشان دارید، کمک کنید؟ پس تمرین امروز بر آن است تا به شما بیاموزد که چگونه از زندگی سود ببرید و به دیگران یاری برسانید!
هنگامی که بخواهید با اشتیاق به دیگران کمک کنید، بی تردید نیرویی ارزشمند دارید ولی اگر این کار را با قدرشناسی همراه کنید، آنگاه به راستی نیرویی فوق تصور خواهیدداشت که به شما یاری میدهد تا به افرادی که دوستشان دارید، کمک کنید.
روز بیست و چهارم شکرگزاری
موضوع: مهندسی «قدرت برکت» از طریقِ ترکیب «خدمت» و «سپاسگزاری»
این متن حاوی یک «فرمول سه مرحلهای» برای رسیدن به قدرت بیپایان است:
۱. نیت خدمت:
“آیا به این فکر کردهاید که نیرویی داشته باشید تا… به افرادی که دوستشان دارید، کمک کنید؟”
این مرحله، ایجاد یک «هدف متعالی» است. وقتی هدف تو فقط «خودت» باشد، انرژیات محدود به ظرفیت خودت است. اما وقتی هدف را «کمک به دیگران» قرار میدهی، تو خود را به یک «هدف بزرگتر» متصل میکنی. این کار، مقاومت الگو را میشکند و اجازه میدهد انرژی از منبع اصلی (خداوند/کائنات) به تو تزریق شود.
۲. اشتیاق خالص:
“هنگامی که بخواهید با اشتیاق به دیگران کمک کنید، بی تردید نیرویی ارزشمند دارید…”
«اشتیاق» همان «فرکانس بالا» است. اگر کمک کردن از روی «اجبار»، «عاطفه مغلوب» یا «احساس وظیفه» باشد، انرژی آن منفی است و فرکانس تو را پایین میآورد. اما «اشتیاق» یعنی تو از کمک کردن «لذت» میبری. این لذت، همان موتور محرکهای است که نیروی اولیه تو را فعال میکند.
۳. ترکیب با قدرشناسی:
“…ولی اگر این کار را با قدرشناسی همراه کنید، آنگاه به راستی نیرویی فوق تصور خواهید داشت…”
اینجا همان جایی است که «معجزه» رخ میدهد. قدرشناسی در اینجا نقش «کاتالیزور» را دارد.
بدون قدرشناسی: کمک کردن = خروج انرژی از من (احساس تهی شدن)
با قدرشناسی: کمک کردن = جریان انرژی از میان من (احساس قدرت بینهایت داشتن)
وقتی میگویی: “سپاسگزارم که من را توانمند کردی تا به این شخص کمک کنم”، تو در واقع داری به جهان اعلام میکنی که: «من یک منبع هستم، نه یک مخزن!» و جهان در پاسخ، منابع را به شکلی باورنکردنی به سمت تو روانه میکند تا بتوانی باز هم کمک کنی.
استراتژی اجرایی برای تو (برای تبدیل این متن به واقعیت) :
اگر میخواهی این «نیروی فوق تصور» را همین امروز حس کنی، این پروتکل را اجرا کن:
1. انتخاب هدف:
یک نفر را انتخاب کن (میتواند یک دوست باشد یا حتی کسی که در رسانهها میبینی که در سختی است).
2. اقدام ارتعاشی:
یک کار کوچک برای او انجام بده. (یک پیام تشویقآمیز، یک کمک کوچک، یا حتی یک دعای قلبی و صمیمانه).
3. تثبیت قدرشناسی :
بلافاصله بعد از انجام آن کار، دستهایت را روی قلبت بگذار و با تمام وجود بگو:
«سپاسگزارم که من را به این زیبایی، به این قدرت، و به این جریان بینهایت متصل کردی. سپاسگزارم که من ابزار خیر تو در این جهان هستم.»
8 دیدگاه ها