به دنبال معجزه در زندگی خود هستید؟
آینده شما
شما زندگیِ خود را میسازید و قدرشناسی وسیلهای است در وجودتان تا زندگی بسیار جالب و شگفتانگیزی را برای خود رقم بزنید. شما تا به حال با اجرای تمرینات، بستری را فراهم ساختهایدو به وسیلهی قدرشناسی، طبقات بیشتری را بر این بستر میافزایید. ساختمان زندگیِ شما هر روز بلندتر میشود تا اینکه ستارهها را لمس میکنید. بلندا و اوجی که شما در اثر استفاده از قدرشناسی به آن خواهید رسید، بیانتهاست و آنچه که تجربه خواهید کرد بیپایان خواهد بود و مثل ستارههای آسمان بینهایت!
حرف زدن با قدردانی، نزاکت و خوشمشربی ست، نمایش قدردانی، بخشندگی و شرافت است، اما با قدردان زیستن، بهشت به گونهای ملموس در دسترس است.
یوهانس آ. گارتنر (۱۹۱۲-۱۹۹۶)
استاد الهیات، شاعر
روز بیست و هشتم: معمار آینده (تثبیت بهشت ملموس)
مفهوم:
قدرشناسی دیگر یک «تمرین روزانه» نیست، بلکه «مصالح اصلی ساختمان وجودی تو» است. هر بار که سپاس میگویی، آجری بر بنای آیندهات میگذاری. این ساختمان، محدودیت نمیشناسد؛ زیرا ارتعاش قدرشناسی، ابدی و بیپایان است.
مکانیسم:
ما در این ۲۸ روز یاد گرفتیم که «آینده» در دوردست نیست، بلکه در «کیفیت ارتعاش همین لحظهی ما» نهفته است. وقتی تو به صورت مستمر با قدرشناسی زندگی میکنی، در واقع داری به جهان «دستور» میدهی که آیندهای بسازد که در امتداد همان فرکانس درونی تو باشد. این، مکانیسم خلق معجزه است.
پروتکل اجرایی (راهنمای عملی تداوم فراوانی):
برای اینکه این «بهشت ملموس» همیشه در دسترس بماند، این استراتژی ۳ مرحلهای را به عادت همیشگیات تبدیل کن:
1. گام بازنگری ارتفاع :
به گذشته نگاه کن (از روز اول تا امروز). ببین چقدر «ارتفاع» گرفتهای. چه باورهایی در تو تغییر کرده؟ چه «انسدادهایی» باز شده؟
این مرور، سوخت لازم برای بلندتر کردن ساختمان زندگیات در آینده است.
2. گام استقرار در «حالت زیستن»:
قدرشناسی را از «زمان خاص» (مثل شب یا صبح) به «جریان مداوم» تبدیل کن.
از امروز، هرگاه در فضای «انتظار» یا «کمبود» قرار گرفتی، بلافاصله آن را با یک «شکرگزاری لحظهای» جایگزین کن. این یعنی «بهشت ملموس».
3. گام معماری آینده :
هر روز، قبل از شروع کارها، برای آینده همان روز یا هفتهات، از قبل سپاسگزاری کن. (مثلاً: “سپاسگزارم برای ملاقات عالی امروز”، “سپاسگزارم برای جریان آرامش در خانهام”).
این کار، تو را از «واکنشدهنده به حوادث» به «خالق حوادث» تبدیل میکند.
«من امروز ستارهها را لمس میکنم، چرا که بنیاد زندگیام بر صخرهی قدرشناسی بنا شده است. من در بهشت ملموس خود زندگی میکنم و آیندهام را با قلم شکرگزاری ترسیم میکنم.»
6 دیدگاه ها