من مددکار اجتماعی و مشاور مسیر مسافر هستم.
در مسیر حرفه‌ای خود، با تکیه بر سوگند مددکاری اجتماعی و اصول اخلاقی این حرفه، همواره کوشیده‌ام در کنار افراد آسیب‌دیده باشم؛ نه از موضع قضاوت، بلکه از موضع همراهی و احترام به کرامت انسانی.
باور دارم هر انسانی که درگیر آسیب شده، پیش از آن‌که «خطاکار» باشد، «زخمی» است.
وظیفه من این است که این زخم را ببینم، به آن گوش بدهم و در مسیر بهبود، گامی همراه او بردارم. در مسیر مسافر، تلاش می‌کنم فضایی امن و بدون قضاوت برای مراجعان و خانواده‌هایشان بسازم؛ فضایی که در آن بتوانند بدون ترس از سرزنش، از دردشان بگویند و برای آینده تصمیم بگیرند.
حمایت از افراد آسیب‌دیده، حفظ محرمانگی، رعایت عدالت و پرهیز از هرگونه تبعیض، اصولی است که در هر جلسه مشاوره به آن پایبندم.
من اینجا نیستم که کسی را «درمان» کنم؛ اینجا هستم تا همراه باشم، راه را نشان بدهم و در کنار فرد و خانواده‌اش بمانم تا مسیر درمان را با گام‌های کوچک و پایدار طی کنند. «مسیر مسافر؛ همراهی بدون قضاوت، با حفظ کرامت انسانی.»
