به نام قدرت مطلق من هم رها هستم ولی رها اززدارزشها ولی هنوز باید درخدمت استاد باشم وکسب اگاهی کنم تابتوانم به خشمم قلبه کنم وانسان با ارزشی بشوم ول کوچکم رابزرگ کنم به اندازه بزرگی دریاتازدازکوره درنیام وخودمو کنترل کنم واین اگاهی خوب گرانبها ر ادرزندگی به کارببرم
وقتی که بچه بودی و میخواستی دوچرخه سواری یاد بگیری برات کمک چرخ میذاشتن و پدر و مادرت دورت میایستادن و یادت میدادن. اولش باورت نمیشد که اگر نباشن بتونی بری ولی رفتن و باز ادامه دادی. بعد فکر کردی اگر کمکهای چرخت نباشن حتما زمین میخوری، اونا رو هم ازت گرفتن و باز ادامه دادی چون از اول این تو بودی که باید باور میکردی بدون همه اینا بازم میتونی رشد کنی و به چیزایی که میخوای برسی…
توی زندگی ما دنبال کسی هستیم که بهش تکیه کنیم، کسی که مثل پدر و مادر و کمکیهای چرخ ازمون مراقبت کنه، بهش تکیه کنیم تا حرکت کنیم، اما رشد اونم رشد واقعی، آزادی واقعی فقط زمانی رخ میده که تو به این باور برسی برای بزرگ شدن فقط باید به پاهای خودت تکیه کنی.
بری و بری تا به هدفی که برای اون پا به دنیا گزاشتی برسی.
ماکی🦋
بنام قادر مطلق. هرچند رها هستم ولی هنوز تا درمان راه بسیار دارم.وامده ام تا به ذهن خود کمک کنم وکسب آگاهی کنم.باشد برای آیندگان وه بدانند درمان مهمتر از ترک است.اونون بعد از شش ماه پاکی هنوز درابتدای راه هستم هرچند یک دوره چهل پله را کار کرده ام ولی باز مشتاقم تا در کلاس استاد کسب آگاهی کنم برای خودم وبعد از خودم به روحم وبعد به همنوعانم
4 دیدگاه ها