سلام دوستان، من مسافر این دنیا هستم و همسفر شما. سپاسگزارم که در کنار شما هستم. امروز در رابطه با شکرگزاری صحبت میکنیم. موضوع این است که ببینیم ما واقعاً چی میخوایم. خیلیها فکر میکنند که ما باید شکرگزار باشیم، یعنی اگه نعمت داریم، باید بهخاطرش شکر کنیم. اما در حقیقت، این ما هستیم که به شکرگزاری نیاز داریم.
در بحثهای مربوط به ارسال فرکانس گفته میشود که انسان از جنس همون فرکانسهایی که ارسال میکنه، دریافت میکنه. یعنی هر موضوعی که بیشتر بهش توجه کنی و وقت بذاری، همون وارد زندگیت میشه.
لوسیفر (نام قبلی شیطان رجیم) میگه که “آنچنان کاری کنیم که انسانها عزیزانشان را با زبانشان بخورند.” در کتاب مقدس گفته شده: “من هر آنچه که در زمین و آسمان هست، مسخر تو کردم.” این یعنی خداوند به انسان قدرت فوقالعادهای داده و میگه: “ای انسان، تو خلیفه من روی زمینی، هر چی بخوای، من اجابت میکنم.”
اما چرا همیشه اینطور نیست؟ چرا هر چی که میخوایم، به ما نمیرسه؟ خداوند که گفته هر چیزی رو که طلب کنی، اجابت میکنم، پس چرا ما مشکلات داریم؟ مسیح علیهالسلام میفرماید: “بکوبید تا در به روی شما باز شود؛ بخواهید تا به شما داده شود.” خب، ما هم که خونه بزرگ میخوایم، ماشین خوب میخوایم، فرزند میخوایم. پس چرا این اتفاق نمیافته؟
از قدیم گفتن: “مواظب حرف زدنهات باش، حرفت یقهت رو میگیره.” یعنی اون چیزی که به زبان میاری، وارد زندگیت میشه. کسی که صبح تا شب غر میزنه، بددهنی میکنه و ناسزا میگه، داره اون فرکانس منفی رو به جهان اعلام میکنه. کلام، مقدسه. وقتی چیزی رو به زبان میاری، داری همون رو به زندگیت جذب میکنی. اگه از صبح تا شب در حال ناشکری باشی، خودت خالق اون فرکانس منفیای هستی که دوباره به خودت برمیگرده.
شکر نعمت، نعمت رو افزون میکنه؛ کفر نعمت، از دستش میدی. این گروه مسافران ما هم برای همینه که شکل گرفته. کسی که سالها درگیر مواد بوده و دائم دنبال قرص و آمپول بوده که حالش بهتر بشه و نمیشده، حالا باید با شکرگزاری شروع کنه. باید چشمش رو از روی ناشکریها برداره.
دوباره میگم، لوسیفر میگه: “در روز الست، زمانی که خداوند به فرشتگان گفت که من آدم رو خلق کردم و بهش کلمه آموختم، همگی باید بهش سجده کنید.” همه سجده کردن، به جز لوسیفر. لوسیفر گفت: “من جنسم برتره.” خداوند هم بهش گفت: “من به این انسان علم کلمه دادم، یعنی هر چیزی که نیاز داره، بهش آموزش دادم.”
اینجا نشون میده که فهم و آموزش برای انسان خیلی مهمه. لوسیفر از خداوند مهلت خواست که ثابت کنه انسان شکرگزار نیست. گفت: “به من مهلت بده تا ثابت کنم که این انسان شکرگزار تو نیست و جنایت میکنه.” بعد از اون، لوسیفر ارتش خودش رو تشکیل داد و گفت: “انسان اختیار داره.”
بزرگترین موهبتی که خداوند به انسان داده، اختیارِ کامل بین خوب و بد، زشت و زیباست. لوسیفر میگه: “ما نمیتونیم در زندگی انسانها دخالت کنیم، مگر اینکه خودشون اجازه بدن. اما تا جایی که میتونیم، در ذهنشون نجوا میکنیم.” این یعنی اونقدر در گوششون حرف میزنیم و وسوسهشون میکنیم که با زبانشون عزیزانشون رو بخورن.
این همون کاریه که ما هر روز انجام میدیم. صبح تا شب با زبانمون به عزیزانمون صدمه میزنیم، غر میزنیم، ناسزا میگیم و بدترین شرایط رو ایجاد میکنیم. این شکرگزاری نیست. شکرگزاری یعنی اون چیزی که دوست داری، با شکر کردن، به زندگیت بیاری.
شکرگزاری یعنی انتخاب
ما وقتی شکرگزاری میکنیم، در واقع چیزی که دوست داریم رو از جنس خودش انتخاب میکنیم. حالا چطور کائنات میفهمه ما چی میخوایم؟ از همون چیزایی که ما برایش شکرگزاری میکنیم. مثلاً اگر دخترم مریضه و من هر روز بگم: “چرا بچه من اینطوری شده؟ چرا این اتفاق براش افتاده؟”، این یعنی دارم روی جنبههای منفی تمرکز میکنم. ولی اگه به جای اینها بگم: “خدایا شکرت که هنوز زنده است، شکرت که کنارمه”، اون وقت حالش بهتر میشه. انتخاب با منه که چه جنبهای رو ببینم: بیماریش رو یا سرحالی و زنده بودنش رو.
اگه بچه من روزی نیم ساعت درد میکشه، من میتونم به جای اون نیم ساعت، ۲۳ ساعت خوبیهاش رو ببینم. اگه روی خوبیهاش تمرکز کنم، خوبیهاش بیشتر میشه. حالا فکر کن چطور کائنات میفهمه من چه خونهای دوست دارم؟ وقتی میگم: “خدایا شکرت، چه خونه خوبی دارم، چه حیاط بزرگی دارم، چه درختی داره”، دارم شکرگزاری میکنم و از جنس همون چیزایی که میخوام، به من داده میشه.
خیلیها فکر میکنن شکرگزاری یعنی اینکه بگن “خدایا نذار فقیر بشم، خدایا نذار بدبخت بشم”. اما این ناشکریه. چرا؟ چون داری روی بدبختی و فقر تمرکز میکنی. وقتی میگی “خدایا منو بدبخت نکن”، در واقع داری بدبختی رو تصور میکنی. ولی اگه بگی “خدایا شکرت، که من خوشبختم”، اون وقت داری چیزی از جنس خوشبختی میبینی و به سمتت میاد.
خیلیها فکر میکنند شکرگزاری یعنی اینکه چشمهایت را روی واقعیتهای دنیا ببندی و هر اتفاقی افتاد، فقط شکر کنی. بعد میگویند: “این که نشد، مثلاً اگر یخچال خونت کوچک است، بگویی خدایا شکرت که یخچال بزرگی دارم.” در حالی که در دل خودت هم بد میگویی: “بابا من که میدونم یخچالم کوچیکه، دارم به خودم دروغ میگم!” اما بحث دروغ گفتن به خودت نیست. تازه اگر هم بگویی “خدایا شکرت که یخچال بزرگی دارم” ولی در دل خودت بگویی: “من که میدونم کوچیکه” فایدهای ندارد.
اصل موضوع اینه که باید روی داشتههات زوم کنی و با همونها حس خوب پیدا کنی. وقتی میگن “شکر نعمت، نعمتت افزون کند، کفر نعمت از کفت بیرون کند” منظور این است که وقتی یک چیزی مثل یک نوشیدنی داری و میخوری، بگویی “خدایا شکرت” یعنی خدایا، از همین جنس چیزها بازم میخوام. وقتی این را با حس خوب میگی، اون موضوع تو زندگیت گسترش پیدا میکنه. انسان فرکانس ارسال میکنه و روی چیزهایی که زوم میکنه، فرکانس اونها رو به زندگی خودش میفرسته و اون موضوعات تو زندگیش بزرگتر میشن.
نکته مهم در شکرگزاری اینه که تو بابت چیزی که میخوای و حس میکنی باید تغییر کنه، شکرگزاری کنی. اون موضوع روز به روز بهتر میشه. حالا خیلیها فکر میکنن اگر امروز بشینن شکرگزاری کنن، فردا یکدفعه مجازات اتفاق میافته. نه، دنیا اینطوری کار نمیکنه. مثلاً تابستون که میرسه، فردا صبح که بیدار نمیشی و یهو نمیبینی برف اومده! دنیا گام به گام تغییر میکنه. تو همین دنیا، تو همین کائنات، ما همگام به گام تغییر میکنیم. هر چقدر بیشتر تغییر کنیم، به نتایج بهتری میرسیم. هر چقدر فرکانس مثبت بفرستیم، نتایج خوبتر به دست میاد. تو خودت خالق زندگی خودت هستی، تو خدایی سرزمین خودتی.
حتما بخوانید:دوره شکرگزاری
شکرگزاری یعنی چی؟ یعنی اینکه من حالم خوب باشه و توکل داشته باشم. یعنی یقین داشته باشم که یک قدرت مطلقی هست که امور من رو راست و ریز میکنه. خدا میگه اونهایی که به من توکل میکنن، من امورشون رو اداره میکنم. توکل یعنی من یقین دارم هر اتفاقی که برای من میافته، خیر است. یقین دارم که پروردگارم برای من بهترینها رو رقم میزنه. پس هر اتفاقی که میافته، بهترین اتفاقه. وقتی من به این درجه از آسایش و امنیت برسم، دیگه هیچ نگرانی ندارم.
بریم سراغ داستانها. مثلاً یوسف، تا وقتی که ته چاه نرفت، عزیز مصر نشد. یا ابراهیم، تا وقتی که تو دل آتش نرفت، خلیل نشد. ما هم وقتی تو تاریکیها هستیم، باید بدونیم که این دردها ما رو به سمت روشنایی میبرن. وقتی که فرد مصرفکننده درد داره، در واقع خدا داره صدای اون رو میشنوه. “هر که در این جمع، مقربتر است، جام بلا بیشترش میدهند.”
پس تاکید ما اینه که هر چیزی که در زندگی داریم، باید بابتش شکرگزاری کنیم. چون از جنس اون چیزها، بیشتر به ما داده میشه. مثلاً من خودم، از وقتی که شروع به شکرگزاری کردم، زندگیم تغییر کرد. من هم یک مصرفکننده بودم، با حال بد، اوضاع مالیم خراب بود، زندگی و کارم مشکل داشت. ولی حالا خدا رو شکر، تو نعمتم، تو ثروتم، تو عزتم، تو سلامتیام. خدا رو شکر میکنم. اما این تغییر یکدفعه نیفتاد. من چند ساله تو این مسیرم و کمکم تغییر کردم. من تغییر شخصیت دادم.
تو هم همینطور، اگه قرار باشه این مسیر رو با ما قدم به قدم بری، باید شکرگزاری رو شروع کنی و بابت نعمتهایی که داری شکر کنی و حرکت کنی.
قدرت نوشتن و مکتوب کردن
ما باید شکرگزاریهامون رو بنویسیم. وقتی چیزی رو مکتوب میکنی، فرکانس اون ۷۰ برابر میشه. علت اینکه ما دفتر شکرگزاری چاپ کردیم، همین بود که شما بتونید فرکانساتون رو با نوشتن تقویت کنید. پروردگار به قلم قسم خورده، پس این یعنی نوشتن ارزش بالایی داره. اگه مشکلی داری، با شکرگزاری همون لحظات خوب رو ببین و اونا رو بنویس. تکرار و تکرار کن تا کمکم زندگیت تغییر کنه.
شکرگزاری فوری جواب نمیده که از آسمون یه چیز بیفته، ولی به تو مسیر داده میشه. تو در مسیری قرار میگیری که به راه حل بررسی. مثل گروه مسافران که به ما مسیری نشون داده که حالمون خوب بشه. ولی خدا برای ما راه نمیره؛ ما باید حرکت کنیم.
شکرگزاری و حرکت در مسیر درست
وقتی که شکرگزاری میکنی، در مسیری قرار میگیری که موفقیت و ثروت به سمتت میاد. مثلاً اگه شکرگزاری کنی که “چه طرحهای خوبی زدم” یا “چه کار قشنگی کردم”، به مرور زمان در همون مسیر موفق میشی. شکرگزاری یعنی انتخاب کردن. تو داری انتخاب میکنی که در مسیر موفقیت قرار بگیری و شکرگزاری مسیر رو هموار میکنه.
گروه مسافران برای اینه که حالتون خوب باشه، پر انرژی و پر نعمت بشید. هر وقت حالتون بد شد، بگید: “به لطف قدرت مطلق الله، حالم خوبه، پر انرژیم، پر نعمتم، پر ثروتم.” این رو بنویسید و ببینید چطور به مرور زمان وجودتون پر از انرژی و برکت میشه.
انتخاب بین خیر و شر با ماست
ما در زندگیمون انتخاب میکنیم که چی رو ببینیم؛ خوبیها رو یا بدیها رو. مثلاً اگه دائم بگیم: “این چه خونه بدیه، چه زندگی سختیه”، ما داریم به کائنات اعلام میکنیم که بیشتر از همون بدیها میخوایم. ولی اگه بگیم: “خدایا شکرت، چه خونه نقلی دارم، چه نورگیری خوبی داره”، اون وقت همون خوبیها زیاد میشه.
خدا به ما نعمت اختیار داده. هرچی ما شکرگزاری کنیم، از همون جنس بیشتر بهمون داده میشه. پس شکرگزاری یعنی دیدن و انتخاب کردن چیزایی که دوست داریم و تمرکز روی همونا.
بیشتر بخوانید:قصه روز الست(لوسیفر)
پیام به اعضای گروه مسافران
بچهها، شما تو این گروه هستید که شکرگزاری کنید. حتی اگه کسی ندونه شما کجا هستید، از کجا اومدید، توی کدوم شهر زندگی میکنید، باید این حرکت رو شروع کنید. صداتون رو بفرستید، حرف بزنید، بنویسید. نترسید، چون بهترینها نصیبتون میشه.
خدایا شکرت که ما رو تو مسیر مسافران قرار دادی، مسیری که تو در کتاب صراط مستقیم نام بردی و نعمتهایی که روز به روز بیشتر به ما میدی.
دوست ما میگه: “من وقتی شکرگزاری میکنم، حالم خوبه.” این نتیجه یکماهه حال شماست. شما تازه تو اول خط این قضیه هستین. شما تازه یه دونه گل کاشتین و دارین نتیجش رو برداشت میکنین. آیا از آرامش و آسایش چیزی مهمتر تو زندگی ما وجود داره که شما به اون رسیدین؟
ببینید، شما وقتی گام به گام تغییر میدین و اونو تو دفترتون مکتوب میکنین، بعد از شش ماه یا یک سال، خودتون باور نمیکنین که همون آدم قبلی بودین. خدای رحمان به شما نعمت فراوان، عزت، سلامتی و به طریقی که حتی نمیدونید، از غیب میده. خدا از غیبش به ما رحمت میده، از غیبش به ما عزت میده، از غیبش به ما سلامتی میده.
شکرگزاری یعنی من همه امورم رو به قدرت مطلق میسپارم و بهتر از اون کسی رو ندارم. وقتی میگیم “الحمدلله رب العالمین”، یعنی چی؟ “رب العالمین” یعنی مربی تمام جهانیان. مربی یعنی کسی که ما رو راهنمایی میکنه، به ما هدایت میده، به سمت بهترین روزی هدایت میکنه، به سمت بهترین ثروت هدایت میکنه. او ما رو هدایت میکنه که چه چیزهایی رو بخوریم، چه کارهایی کنیم که حالمون خوب بشه، و تو چه مسیری قدم برداریم.
من خدا رو بابت این مسیر، بابت این نعمت آگاهی هزار مرتبه شکر میکنم. خدا رو سپاسگزارم.
بیشتر بخوانید:تغییر شخصیت
2 دیدگاه ها