به نام قدرت مطلق
cropped-cropped-لوگو-مسیر-مسافر-1.png.webp
  1. خانه
  2. وبلاگ
  3. چهل پله چهل راه
  4. پله دهم حق

پله دهم حق

چهل پله چهل راه به‌روزرسانی: ۱۵ دقیقه مطالعه
Step Ten: The Right

پله دهم “حق”

مفهوم حق در جهان‌بینی و درمان اعتیاد

 

از مجموعه آموزشی «چهل پله، چهل راه» در مسیر مسافر

 

دانلود فایل

مقدمه: آیا تا به حال به معنای واقعی حق فکر کرده‌ایم؟

در زندگی هر انسانی، واژه‌هایی وجود دارند که بارها آن‌ها را می‌شنویم، درباره‌شان صحبت می‌کنیم و حتی گاهی خود را صاحب آن‌ها می‌دانیم؛ اما شاید هیچ‌وقت به معنای عمیقشان توجه نکرده باشیم. «حق» یکی از همین واژه‌هاست.

همه ما در موقعیت‌های مختلف زندگی، از حق خودمان صحبت کرده‌ایم. وقتی با کسی اختلاف داریم، ممکن است بگوییم حق با من است. وقتی احساس می‌کنیم مورد بی‌عدالتی قرار گرفته‌ایم، از حق خود دفاع می‌کنیم و وقتی کسی حقوق ما را رعایت نمی‌کند، انتظار داریم رفتار درستی با ما داشته باشد.

اما یک پرسش اساسی وجود دارد:

آیا همیشه چیزی که ما حق خود می‌دانیم، واقعاً حق است؟

آیا ممکن است انسان به دلیل خشم، خودخواهی، ترس، ناآگاهی یا برداشت اشتباه، حقیقت را طور دیگری ببیند؟

در مجموعه آموزشی «چهل پله، چهل راه»، پله دهم به مفهوم حق اختصاص دارد؛ مفهومی که می‌تواند نگرش ما را نسبت به خودمان، دیگران، جهان هستی و حتی مسیر درمان اعتیاد تغییر دهد.

در پله نهم درباره توحید و شناخت قدرت مطلق صحبت کردیم. اکنون در پله دهم، با یکی از مهم‌ترین معیارهای شناخت و حرکت در مسیر درست آشنا می‌شویم: حق.

۱. حق چیست؟ نگاهی به حقیقت، نور و هستی

برای شناخت مفهوم حق، ابتدا باید به تفاوت میان حق و باطل توجه کنیم.

در نگرش جهان‌بینی این آموزش، حق با وجود، حقیقت و نور پیوند دارد و باطل در نقطه مقابل آن قرار می‌گیرد.

برای درک بهتر این مفهوم، می‌توانیم از یک مثال ساده استفاده کنیم: نور و تاریکی.

وقتی چراغی را در یک اتاق روشن می‌کنیم، تاریکی از بین می‌رود. اما آیا تاریکی نیروی مستقلی است که با نور مبارزه می‌کند؟ خیر. تاریکی در این مثال، نبود نور است.

به همین ترتیب، در این نگرش، نور نماد حقیقت و حق است و تاریکی به معنای نبود روشنایی و دوری از حقیقت در نظر گرفته می‌شود.

این نگاه به ما یادآوری می‌کند که برای شناخت حق، باید به دنبال حقیقت باشیم؛ نه اینکه صرفاً با برداشت‌های شخصی خودمان، چیزی را درست یا نادرست اعلام کنیم.

حق، معیاری برای سنجش است. معیاری که به کمک آن می‌توانیم درستی رفتار، انتخاب و مسیر حرکت خود را بررسی کنیم.

بنابراین، حق فقط یک ادعای زبانی نیست؛ بلکه مفهومی است که باید در زندگی، رفتار و عملکرد انسان دیده شود.

۲. چرا انسان‌ها در تشخیص حق دچار اشتباه می‌شوند؟

یکی از اتفاقات جالب در روابط انسانی این است که معمولاً هر فرد در زمان اختلاف، خودش را صاحب حق می‌داند.

دو نفر ممکن است بر سر یک موضوع با یکدیگر بحث کنند و هر دو با اطمینان از درستی نظر خود دفاع کنند. هرکدام دلایل، شواهد و برداشت‌های خاص خود را دارند و تصور می‌کنند طرف مقابل اشتباه می‌کند.

اما اگر هر دو نفر خود را محق می‌دانند، چگونه می‌توان به حقیقت نزدیک شد؟

اینجاست که اهمیت شناخت و تعادل درونی مشخص می‌شود.

انسان همیشه واقعیت را بدون واسطه نمی‌بیند. گاهی احساسات و خواسته‌های درونی مانند خشم، کینه، حسادت، ترس، خودخواهی و منفعت‌طلبی، بر برداشت او از اتفاقات تأثیر می‌گذارند.

برای مثال، فردی که از شخص دیگری ناراحت است، ممکن است حتی رفتارهای عادی او را نیز منفی تفسیر کند. یا کسی که به‌شدت به خواسته خود وابسته شده است، ممکن است حاضر نباشد اشتباه خود را بپذیرد.

در چنین شرایطی، مسئله فقط نداشتن اطلاعات نیست؛ بلکه گاهی انسان توانایی درست دیدن و درست قضاوت کردن را از دست می‌دهد.

در جهان‌بینی مسیر مسافر، برای تشخیص حق باید به وضعیت حس‌های درونی، میزان آگاهی و تعادل انسان توجه کنیم.

هرچه حس‌های ما از آلودگی‌های ناشی از خشم، کینه، ترس و خودخواهی فاصله بگیرند، امکان شناخت درست واقعیت بیشتر می‌شود.

کسی که می‌خواهد حق را بشناسد، ابتدا باید آمادگی دیدن اشتباهات خودش را داشته باشد.

۳. حق در زندگی انسان؛ از حقوق فردی تا مسئولیت‌های اجتماعی

حق موضوعی محدود به بحث‌های فلسفی و اعتقادی نیست. ما هر روز در زندگی با آن مواجه هستیم.

رابطه میان انسان‌ها بر پایه مجموعه‌ای از حقوق و مسئولیت‌ها شکل گرفته است. هر انسانی در برابر دیگران وظایفی دارد و در مقابل، از حقوقی نیز برخوردار است.

برای نمونه:

  • حق همسر در زندگی مشترک؛ احترام، صداقت، امنیت و مسئولیت‌پذیری.
  • حق فرزند؛ محبت، توجه، مراقبت، آموزش و امنیت.
  • حق پدر و مادر؛ احترام، توجه و قدردانی.
  • حق همسایه؛ رعایت آرامش، حریم خصوصی و حقوق اجتماعی.
  • حق دوستان و اطرافیان؛ صداقت، امانت‌داری و احترام.
  • حق جامعه؛ رعایت قوانین و مسئولیت‌پذیری اجتماعی.

اما نکته مهم این است که حقوق فقط مربوط به انسان‌های دیگر نیست.

انسان در برابر جسم و روان خودش نیز مسئولیت دارد.

بدن ما برای ادامه حیات به مراقبت، تغذیه، استراحت، تعادل و توجه نیاز دارد. وقتی نسبت به این نیازها بی‌تفاوت می‌شویم، ممکن است به‌تدریج سلامت و عملکرد طبیعی بدنمان آسیب ببیند.

بنابراین، شناخت حق یعنی فهمیدن اینکه هر چیزی چه جایگاهی دارد و ما در برابر آن چه مسئولیتی بر عهده داریم.

۴. حق در آموزه‌های دینی؛ نگاهی به رساله حقوق امام سجاد (ع)

مفهوم حق در بسیاری از آموزه‌های دینی و اخلاقی جایگاه ویژه‌ای دارد.

در قرآن کریم، حق در معانی گوناگونی مانند حقیقت، درستی و عدالت به کار رفته است. همچنین در آموزه‌های اسلامی، رعایت حقوق دیگران یکی از اصول مهم زندگی انسانی محسوب می‌شود.

یکی از نمونه‌های ارزشمند در این زمینه، رساله حقوق امام سجاد (ع) است.

در این رساله، حقوق متعددی مطرح شده‌اند؛ از حق خداوند و حق انسان بر خودش گرفته تا حق اعضای بدن، پدر و مادر، فرزندان، همسایگان و دیگر افراد جامعه.

برای مثال، در بیان حق پا، به این موضوع توجه داده می‌شود که انسان نباید آن را در مسیری قرار دهد که به نادرستی و گناه منتهی شود.

این مثال بسیار قابل تأمل است؛ زیرا نشان می‌دهد مفهوم حق حتی در ساده‌ترین رفتارهای روزمره انسان نیز حضور دارد.

پا فقط وسیله حرکت نیست؛ بلکه مسیری که انسان با آن طی می‌کند نیز اهمیت دارد.

چشم، گوش، زبان، دست و سایر اعضای بدن نیز هرکدام مسئولیت و جایگاه خود را دارند.

از این منظر، انسان زمانی می‌تواند زندگی متعادل‌تری داشته باشد که علاوه بر شناخت حقوق دیگران، حقوق جسم و وجود خودش را نیز بشناسد و رعایت کند.

۵. ارتباط مفهوم حق با اعتیاد؛ آیا به حق جسم خود احترام گذاشته‌ایم؟

اکنون به یکی از مهم‌ترین بخش‌های پله دهم می‌رسیم؛ ارتباط مفهوم حق با اعتیاد و درمان آن.

برای درک این ارتباط، باید از یک پرسش شروع کنیم:

حق بدن من چه بوده و من چگونه با آن رفتار کرده‌ام؟

بدن انسان یک مجموعه هماهنگ و پیچیده است. دستگاه‌های مختلف بدن برای حفظ تعادل و انجام وظایف خود با یکدیگر همکاری می‌کنند.

وقتی فرد وارد چرخه مصرف مواد مخدر می‌شود، ممکن است عملکرد طبیعی بخش‌های مختلف جسم و روان او تحت تأثیر قرار بگیرد.

به‌تدریج، خواب، تغذیه، روابط خانوادگی، فعالیت‌های روزمره، تمرکز و بسیاری از جنبه‌های زندگی ممکن است دچار اختلال شوند.

در چنین شرایطی، می‌توانیم از خود بپرسیم: آیا در حق جسم خود کوتاهی نکرده‌ایم؟ آیا نیازهای واقعی خود را نادیده نگرفته‌ایم؟ آیا به جای مراقبت از خود، رفتاری را ادامه نداده‌ایم که به سلامتی‌مان آسیب زده است؟

این پرسش‌ها برای سرزنش خودمان نیستند؛ بلکه برای شناخت بهتر شرایط گذشته و پیدا کردن راه اصلاح هستند.

اعتیاد پدیده‌ای پیچیده و چندعاملی است و نمی‌توان آن را صرفاً نتیجه رعایت نکردن حقوق دانست. عوامل زیستی، روان‌شناختی، اجتماعی و محیطی می‌توانند در شکل‌گیری آن نقش داشته باشند.

اما شناخت مسئولیت‌های فردی یکی از بخش‌های مهم حرکت به سمت بهبودی است.

در واقع، ما باید یاد بگیریم میان دو موضوع تفاوت قائل شویم:

  • پذیرفتن مسئولیت رفتارها و انتخاب‌های خود.
  • سرزنش کردن خود برای گرفتار شدن در اعتیاد.

این دو یکسان نیستند.

ممکن است فرد در گذشته تصمیم‌هایی گرفته باشد که پیامدهای نامطلوبی داشته‌اند؛ اما این موضوع ارزش انسانی او را از بین نمی‌برد و حق او برای برخورداری از درمان و حمایت را سلب نمی‌کند.

درمان از جایی آغاز می‌شود که انسان به جای فرار از واقعیت، آمادگی پیدا می‌کند آن را ببیند و برای تغییر اقدام کند.

۶. درد؛ فرصتی برای شناخت نیاز به درمان

گاهی انسان تا زمانی که با یک مشکل جدی روبه‌رو نشده است، ارزش بعضی از داشته‌های خود را به‌درستی درک نمی‌کند.

سلامتی، آرامش، خانواده، توانایی کار کردن و لذت بردن از زندگی، از جمله نعمت‌هایی هستند که ممکن است در شرایط عادی کمتر به اهمیت آن‌ها توجه کنیم.

اما وقتی بخشی از این تعادل از بین می‌رود، اهمیت آن را بیشتر احساس می‌کنیم.

در نگاه آموزشی مسیر مسافر، می‌توان این موضوع را با یک عبارت تأمل‌برانگیز بیان کرد:

درد می‌تواند راه شناخت درمان باشد.

این جمله به معنای آن نیست که انسان سزاوار رنج و بیماری است یا باید درد را تحمل کند؛ بلکه بیانگر این است که حتی تجربه‌های دشوار زندگی نیز می‌توانند زمینه‌ای برای افزایش آگاهی و تغییر مسیر باشند.

برای مثال، فردی که درگیر اعتیاد شده است، ممکن است پس از تجربه پیامدهای مصرف، به ارزش سلامتی، آرامش خانواده و زندگی متعادل پی ببرد.

او می‌تواند از این تجربه برای شناخت نیازهای واقعی خود استفاده کند و با کمک آموزش، حمایت و درمان مناسب، مسیر تازه‌ای را آغاز کند.

در اینجا یک نکته اساسی وجود دارد:

اگر در گذشته از مسیر تعادل خارج شده‌ایم، نباید تمام عمر را صرف سرزنش خود کنیم. باید بیاموزیم چگونه دوباره به مسیر درست بازگردیم.

گذشته می‌تواند آموزگار ما باشد، اما نباید زندان آینده ما شود.

۷. حق من اعتیاد نبود؛ اما حق من درمان و بازگشت به زندگی است

یکی از جملاتی که ممکن است از یک فرد مصرف‌کننده بشنویم، این است:

«حق من اعتیاد نبود.»

این جمله از یک جهت قابل درک است؛ زیرا هیچ انسانی شایسته تحقیر، طرد شدن یا گرفتار ماندن در رنج اعتیاد نیست.

اما اگر قرار باشد فقط به این جمله اکتفا کنیم و تمام مسئولیت تغییر را به عوامل بیرونی نسبت دهیم، ممکن است فرصت شناخت و اصلاح را از دست بدهیم.

ممکن است دوستان ناباب، شرایط نامناسب اجتماعی، مشکلات خانوادگی، فشارهای روانی یا عوامل مختلف در شروع مصرف نقش داشته باشند. شناخت این عوامل ضروری است، اما برای درمان کافی نیست.

پرسش مهم‌تر این است:

اکنون که با این شرایط روبه‌رو شده‌ام، چه کاری از دست من برمی‌آید؟

چه رفتارهایی را باید تغییر دهم؟ چه آموزش‌هایی را باید دریافت کنم؟ چه مسئولیت‌هایی را باید دوباره بر عهده بگیرم؟

در این مرحله، فرد از جایگاه قربانی صرف اتفاقات بیرونی خارج می‌شود و به انسانی تبدیل می‌شود که برای آینده خود تصمیم می‌گیرد.

این به معنای انکار نقش عوامل بیرونی نیست؛ بلکه به معنای شناخت سهم خود در ساختن آینده است.

شاید انتخاب‌های گذشته ما همیشه درست نبوده باشند، اما انتخاب امروز ما می‌تواند آغاز یک مسیر تازه باشد.

۸. حقوق متقابل؛ حق مسیر مسافر بر گردن من چیست؟

یکی از کاربردی‌ترین موضوعات پله دهم، شناخت حقوق متقابل میان یک مسافر و مجموعه‌ای است که در مسیر آموزش و درمان از آن بهره می‌برد.

وقتی فرد وارد مسیر مسافر می‌شود، از امکانات و خدمات مختلفی استفاده می‌کند؛ از جمله کلاس‌های آنلاین، آموزش‌های جهان‌بینی، گروه‌درمانی، محتوای آموزشی، کتاب‌ها و سایر خدمات پیش‌بینی‌شده در برنامه.

در اینجا یک سؤال مهم مطرح می‌شود:

مسیر مسافر چه حقی بر گردن من دارد و من در برابر این مسیر چه مسئولیتی دارم؟

برای پاسخ به این سؤال، باید به چند موضوع توجه کنیم.

حق آموزش و یادگیری

وقتی در یک مسیر آموزشی قرار می‌گیریم، باید برای یادگیری ارزش قائل شویم. حضور در کلاس، توجه به مطالب، پرسیدن سؤال و تلاش برای اجرای آموزش‌ها، بخشی از مسئولیت ماست.

صرف شرکت در کلاس به معنای تغییر نیست؛ آموزش زمانی ارزشمند می‌شود که در رفتار و نگرش ما اثر بگذارد.

حق نظم و احترام به قوانین

هر مجموعه آموزشی و درمانی برای حفظ کیفیت خدمات خود به نظم و چارچوب نیاز دارد.

رعایت زمان کلاس‌ها، توجه به دستورالعمل‌ها، احترام به مسئولیت افراد و انجام تعهدات، به حفظ کیفیت و استمرار خدمات کمک می‌کند.

حق خدمت و احترام به تلاش دیگران

خدماتی که در یک مجموعه ارائه می‌شوند، حاصل تلاش افراد مختلف هستند.

مشاوران، راهنمایان، عوامل اجرایی و سایر اعضای تیم برای ارائه خدمات مسئولیت‌هایی بر عهده دارند.

شناخت ارزش این تلاش‌ها و برخورد محترمانه با افراد، بخشی از فرهنگ مسئولیت‌پذیری است.

حق سایر مسافران

گروه‌درمانی یک فضای مشترک است. هر فرد علاوه بر دریافت آموزش، در برابر دیگر اعضا نیز مسئولیت دارد.

حفظ حریم خصوصی، احترام به صحبت‌های دیگران، پرهیز از قضاوت، رعایت نظم و مشارکت سازنده از اصول مهم این فضا هستند.

حق گسترش آگاهی و انتقال تجربه

هر مسافر می‌تواند با اصلاح رفتار خود و انتقال تجربه‌ای صادقانه، در گسترش آگاهی نقش داشته باشد.

این موضوع به معنای دخالت در زندگی دیگران یا ارائه وعده‌های غیرواقعی نیست؛ بلکه یعنی اگر آگاهی ارزشمندی به دست آورده‌ایم، می‌توانیم آن را با رعایت اصول اخلاقی در اختیار دیگران قرار دهیم.

در نهایت، حضور در مسیر مسافر نباید فقط به معنای دریافت خدمات باشد؛ بلکه باید فرصتی برای یادگیری، مشارکت، احترام و مسئولیت‌پذیری نیز محسوب شود.

۹. حق من در مسیر درمان چیست؟

در کنار تمام حقوقی که درباره آن‌ها صحبت کردیم، نباید حق خودمان را فراموش کنیم.

گاهی افراد پس از تجربه اعتیاد، به دلیل احساس شرم، شکست یا قضاوت دیگران، ارزش انسانی خود را نادیده می‌گیرند.

اما هیچ‌کس به دلیل گرفتار شدن در اعتیاد، ارزش انسانی خود را از دست نمی‌دهد.

هر مسافر حق دارد:

  • با احترام و بدون تحقیر با او رفتار شود.
  • از اطلاعات و آموزش‌های صحیح برخوردار باشد.
  • به خدمات درمانی مناسب و حمایت تخصصی دسترسی داشته باشد.
  • حریم خصوصی و اطلاعات شخصی‌اش حفظ شود.
  • درباره روش درمان و مسئولیت‌های خود آگاهی داشته باشد.
  • برای بازسازی روابط و زندگی خود فرصت داشته باشد.
  • اشتباهات گذشته را اصلاح کند و آینده متفاوتی بسازد.

درک این موضوع بسیار مهم است؛ زیرا مسئولیت‌پذیری نباید به خودتخریبی تبدیل شود.

اگر فردی در گذشته به خودش یا دیگران آسیب زده است، باید برای اصلاح رفتار و جبران آسیب‌ها تلاش کند؛ اما این تلاش باید از جایگاه احترام به خود و دیگران انجام شود، نه از جایگاه نفرت از خود.

حق من این است که برای زندگی بهتر تلاش کنم و حق دیگران این است که در این مسیر، حقوقشان را رعایت کنم.

۱۰. چگونه مفهوم حق را در زندگی روزمره اجرا کنیم؟

شناخت مفاهیم زمانی ارزشمند است که بتوانیم آن‌ها را در زندگی واقعی به کار بگیریم.

برای عملی کردن آموزش پله دهم، می‌توانیم هر روز چند سؤال ساده از خودمان بپرسیم:

۱. امروز آیا به حق جسم و سلامتی خود احترام گذاشتم؟

۲. آیا در برخورد با همسر، فرزند، پدر و مادر یا اطرافیانم حقوق آن‌ها را رعایت کردم؟

۳. آیا در اختلافات، فقط به دنبال اثبات حقانیت خودم بودم یا توانستم اشتباهات خودم را هم ببینم؟

۴. آیا در گفتار و رفتارم صداقت داشتم؟

۵. آیا به تعهدات و مسئولیت‌هایی که پذیرفته‌ام عمل کردم؟

۶. آیا برای شناخت بهتر خودم و اصلاح رفتارهایم قدمی برداشتم؟

۷. آیا در مسیر درمان، به آموزش‌ها و اصولی که پذیرفته‌ام پایبند بوده‌ام؟

این پرسش‌ها می‌توانند به یک تمرین روزانه تبدیل شوند.

قرار نیست انسان یک‌شبه تمام رفتارهای خود را اصلاح کند؛ مهم این است که هر روز آگاهانه‌تر از روز قبل زندگی کند.

نتیجه‌گیری: حق، راهی برای رسیدن به تعادل

پله دهم از مجموعه آموزشی «چهل پله، چهل راه» ما را با یکی از اساسی‌ترین مفاهیم زندگی آشنا می‌کند: حق.

حق به ما یادآوری می‌کند که در جهان هستی، روابط انسانی و زندگی فردی، مسئولیت‌ها و جایگاه‌هایی وجود دارند که باید آن‌ها را بشناسیم و رعایت کنیم.

ما در برابر جسم خود، خانواده، جامعه، اطرافیان و مسیری که برای رشد و درمان انتخاب کرده‌ایم، مسئولیت‌هایی داریم.

در مسیر درمان اعتیاد نیز شناخت حق به ما کمک می‌کند تا به جای فرار از واقعیت یا سرزنش دائمی خود، گذشته را بررسی کنیم، مسئولیت رفتارهایمان را بپذیریم و برای ساختن آینده‌ای بهتر قدم برداریم.

درمان فقط تغییر در وضعیت مصرف مواد نیست؛ بلکه فرصتی برای بازسازی نگرش، اصلاح رفتار، ترمیم روابط و رسیدن به تعادل در زندگی است.

در نهایت، شاید مهم‌ترین پیام پله دهم همین باشد:

برای شناخت حق دیگران، ابتدا باید حقیقت را ببینیم؛ برای دیدن حقیقت، باید از خودخواهی و قضاوت فاصله بگیریم و برای بازگشت به تعادل، باید مسئولیت زندگی خود را بپذیریم.

حق، فقط چیزی نیست که از دیگران مطالبه می‌کنیم؛ حقی است که باید آن را در رفتار، انتخاب و شیوه زندگی خود نیز رعایت کنیم.

تمرین جهان‌بینی پله دهم؛ امروز چه حقی را باید رعایت کنم؟

برای اینکه آموزش این پله از مرحله دانستن به مرحله عمل برسد، پیشنهاد می‌کنیم به این پرسش‌ها پاسخ دهید:

۱. در گذشته کدام‌یک از حقوق خودم را نادیده گرفته‌ام؟

۲. چه حقوقی از همسر، فرزندان، پدر و مادر یا اطرافیانم بر عهده من بوده است؟

۳. آیا تاکنون به دلیل خشم یا خودخواهی، تصور کرده‌ام همیشه حق با من است؟

۴. در مسیر درمان، چه مسئولیت‌هایی را باید جدی‌تر بگیرم؟

۵. امروز برای جبران یک اشتباه گذشته چه اقدام کوچکی می‌توانم انجام دهم؟

مشارکت پایانی:

اگر بخواهید مفهوم پله دهم را در یک جمله بیان کنید، از نظر شما «حق» در زندگی یک مسافر چه معنایی دارد؟

 

نظرات

نظر خود را بنویسید

تیم تحریریه مسیر مسافر

این مطلب توسط مشاوران و درمانگران مسیر مسافر، سازمان مردم‌نهاد دارای مجوز وزارت کشور، تهیه شده است. هدف ما همراهی صادقانه‌ی شما و خانواده‌تان در مسیر بهبودی است.

این مقاله جنبه‌ی آموزشی دارد و جایگزین مشاوره و درمان تخصصی نیست.

برای شروع درمان، همین امروز با ما صحبت کنید

هزینه‌ی مشاوره‌ی اولیه با مسیر مسافر است. تیم مسیر مسافر در کنار شما و خانواده‌تان است.

مقاله‌های مرتبط

پله هفتم

«سرسره‌بازی» مرحله‌ای است که بسیاری از افراد در مسیر رسیدن به خواسته‌ها و اهداف خود در آن گرفتار می‌شوند؛ مرحله‌ای که اگر آن را…

۶ دقیقه مطالعه ادامه مطلب
تماس با مشاورپیام در ایتا